Fragment numeru

„Falstart” – opowiadanie w Nowej Fantastyce for the post link with title as anchor

Drugi tekst, o którym muszę wspomnieć, to tekst Jak napisać tekst science fiction – poradnik z przykładami, którego autorką jest Beatrycze Nowicka. Szczególnie polecam osobom, które czytały już Hard SF? A cóż to takiego?.

I na koniec chciałbym zachęcić do przeczytania mojego artykułu Powieści, które „już były”, który ukazał się dzisiaj w „Creatio Fantastica”. W najnowszym numerze znajdziecie też kilka innych tekstów wartych lektury. Polecam!

Polecanki for the post link with title as anchor

Był listopad 1986 roku. Odbywałem wtedy w jednej z jednostek wojskowych w Krakowie tak zwaną praktykę po Szkole Podchorążych Rezerwy. W tych czasach było to obowiązkowe dla wszystkich w miarę zdrowych absolwentów szkół wyższych. Płci męskiej oczywiście.

Pewnego dnia wezwał mnie oficer dyżurny jednostki i w ten deseń pyta:

- Podobno, podchorąży, jesteście inżynier ogrodnik?

- Niezupełnie, obywatelu kapitanie. Studiowałem biologię. Co prawda w legitymacji służbowej…

- Właśnie, w waszej legitymacji służbowej jak wół stoi “inżynier ogrodnik”. Znaczy, zgadza się.

Nawet nie próbowałem wyjaśniać, że kadrowa z Instytutu Sadownictwa i Kwiaciarstwa, w którym zaraz po studiach dostałem pracę, po prostu wpisała do mojej legitymacji to, co było w dokumentach większości pracowników Instytutu – faktycznych inżynierów ogrodników, absolwentów Akademii Rolniczych. Biolog, czy inżynier ogrodnik – wsio rawno. Ważne, że nazwisko się zgadzało i pieczątka Instytutu była.

- No to ja mam zadanie w sam raz dla inżyniera ogrodnika – ciągnął kapitan. – Za dwa dni przyjeżdża tu generał ze Sztabu Generalnego. A przed naszym sztabem tak coś goło, niereprezentacyjnie. Znaczy, jest pomnik Bohaterom Poległym w Walce o Utrwalanie Władzy Ludowej, i to jest bardzo piękny kamień, tylko oprawy mu brak. Zieleni jakiejś, rozumiecie, i vice versa.

- Girland? – zapytałem.

- Jakich, k…a, girland, podchorąży?! Krzaków! Krzakami go trzeba obsadzić, z trzech stron dookoła! I wy byście tym, jako ekspert, pokierowali.

Ekspert! Bo kadrowa bzdur mi nawpisywała do papierów. Ale, jak to mówią, furman z koniem się nie szarpie. Chce obywatel kapitan krzaczki? Dobra, dostanę trzy dni wolne od wart i innych słodkich debilizmów, to mogę pilnować sadzenia krzaczków. Zresztą, nie istniała chyba prostsza robota.

O, naiwności

Czytaj dalej: Tuje dla generała

Tuje dla generała for the post link with title as anchor

No i masz! Już był w ogródku, już witał się z gąską… to jest, już zostało raptem zakichanych dwadzieścia dziewięć metrów do końca – i szlaban. Rosjanie byli zbyt optymistyczni, przez pierwsze trzy i pół kilometra lodu termowiertła wchodziły weń jak w masło, po czym, bach! trafili na lód o strukturze monokrystalicznej, twardej jak granit. I tak dodrążyli się do H -29m, kontynuować jednakowoż nie mogąc, bo, że tak kolokwialnie powiem, w trzy tyłki by zamarzli.

Dwadzieścia dziewięć metrów! I co teraz? Zalać na zimę dół naftą! Na to jednak nie chce wyrazić zgody międzynarodowa społeczność badawcza, ze strachu przed zakontaminowaniem podlodowcowej oazy czasu. Rosjanie zaś, co zrozumiałe, nie chcą, by ich dwudziestoletni wysiłek poszedł wniwecz. Niby Antarktyda, a zrobiło się gorąco.

Się nazywa niefart! for the post link with title as anchor

A teraz doszedł, lub raczej odszedł, baran.

Owca zwierzątkiem, jakim jest, każdy niby widzi – kudłatym, potulnym i tępym. Kudłatym, dopóki się za nią fryzjer nie zabierze. Potulnym, gdy sytuacja tego wymaga. Tępym? Zapomnij

Czytaj dalej: Meeeee… = mc2

Meeeee… = mc2 for the post link with title as anchor